Meer dan de helft van de Nederlandse ziekenhuizen is te vinden op LinkedIn. Daarmee zijn de Nederlandse ziekenhuizen het actiefst bezig met sociale media. Dat blijkt uit onderzoek van Lucien Engelen van Radboud REshape & Innovation Center.

'Laatst had mijn buurvrouw haar heup gebroken', vertelt zorgontwikkelaar Maaike Schnabel. 'Ik wist dat niet en had best een keer de stofzuiger door haar huis willen halen. Als mijn buurvrouw een oproep had geplaatst op een social media platform, zoals Twitter of Hyves, dan had ze niet van heinde en verre mensen hoeven optrommelen om extra zorg te krijgen. Veel mensen willen best iets voor een ander doen, maar ze moeten het wél weten.'

Maaike werkt al jaren binnen de gezondheidszorg aan diverse nieuwe ontwikkelingen, zoals het landelijke EPD. Ook heeft ze persoonlijk een aantal keer medische zorg nodig gehad, waardoor ze merkte dat er nog veel verbeterd moet worden in de zorg.

'Dan kom je erachter waar je precies behoefte aan hebt,' vertelt Maaike. 'Tegenwoordig vinden mensen elkaar vaak via social media. Daarom wil ik graag meedenken over het gebruik van webtoepassingen of mobiele toepassingen, waarbij het initiatief vanuit de patiënt komt. Naast "The Caretakers" zijn Maaike en haar partner dan ook bezig met de ontwikkeling van twee andere initiatieven met de patiënt als uitgangspunt. 'Zo willen we mantelzorgers bij elkaar gaan brengen binnen een social community. Het andere initiatief is onze "Mood-o-Meter", een gevoelsthermometer. Daarbij is het de bedoeling om per mobiele telefoon, of via de Mood-o-Meter website, aan te geven hoe je je voelt. Je kunt dan je zorgverlener, maar ook vrienden en familie, toegang geven tot die gegevens. Dat geeft inzicht. Zo kan een chirurg na een operatie bijvoorbeeld patronen herkennen. Als elke patiënt de derde dag na eenzelfde operatie pijn blijkt te hebben, kan de medicatie daarop worden aangepast bij toekomstige patiënten. En als uit de Mood-o-Meter blijkt dat alles goed gaat, is een controleconsult minder vaak nodig. Dat scheelt de zorg geld.'

Bron: ZilverenKruis.nl, 7 juli 2010

Debat

In de masterclasses is ruim aandacht voor de terreinen die aan e-Health raken, zoals technologie, recht, communicatie en bedrijfskunde. Elk van de masterclasses heeft een van deze terreinen als onderwerp. Elke masterclass kent een andere dagvoorzitter, die tevens het inleidende college voor zijn rekening neemt. Tijdens het vervolg van de dag zullen verschillende sprekers best practices tonen en is er ruimte  om met de overige deelnemers te discussiëren over het belang van de dagonderwerpen voor de eigen instelling.

Leerstoel

De masterclassen zijn een opmaat voor een volwaardige leerstoel e-Health. In opdracht van de VU onderzoekt Chiel Bos, oud-directeur Zorg van Zorgverzekeraars Nederland (ZN), in hoeverre een dergelijke leerstoel kans van slagen heeft. Het is de bedoeling dat over vijf tot tien jaar de eerste specialisten op het snijvlak van wiskunde, geneeskunde en sociale wetenschappen afstuderen en in de zorg aan de slag gaan.

Bron: Skipr.nl

Bekijk de presentatie in pdf of Download de powerpointpresentatie

Bruggink Communicatie Support organiseert jaarlijks debatten over actuele ontwikkelingen in de (farmaceutische) zorg. Op 20 april is in het oude gemeentehuis van Huizen een debat over E-health: zorgverlening via internet.

Ongeveer 80 deelnemers uit de medische sector, zorgverzekeraars, farmaceutische industrie, overheid en patiëntenorganisaties nemen hieraan deel onder oplettende en stimulerende leiding van Chiel Bos (“Kwartiermaker E-health”, VU). Zijn stelling zorgt alvast voor wat vuur: “Ik, als patiënt in Nederland, word in de zorg nadelig beïnvloed door de discussie over veiligheid.”

Het debat wordt aangezet door twee inleiders: Bas Bloem, Hoogleraar neurologische bewegingsstoornissen UMC st Radboud en directeur ‘mijn zorgnet’, en Internist, oncoloog en medisch directeur Esperanz, Aart van Bochove.

Bas Bloem benadrukt in zijn inleiding dat ICT (of health) een ‘tool’ is en niet een doel. De zorg wordt dan ook niet gedreven door technologie. Hij signaleert wel een kloof tussen technologische mogelijkheden en argwanende artsen in de zorg. Zorg 2.0 is ‘collaborative care’, het is luisteren naar de klant; de patiënt is medeproducent. Het ParkinsonNet, een onderdeel van het UMC St Radboud, is daarvan een goed voorbeeld. Uit eigen onderzoek onder patiënten met Parkinson blijkt dat ICT vooral door ouderen (!) gewenst is. Het is ook logisch, want via online mogelijkheden is het nu veel eenvoudiger om anderen te ontmoeten en contact te krijgen met behandelaars. Bovendien hoeven ze minder te reizen. Een ander sprekend voorbeeld is de digitale IVF-poli. Een belangrijk pluspunt hier is behalve het online tweerichtingverkeer, dat betrokken echtparen in hun eigen huiskamer resultaten kunnen zien en bespreken. Een volgende stap is ‘mijn zorgnet’, een serviceorganisatie die nu ontwikkeld wordt, waar patiënten (in een beveiligde omgeving) hun eigen dossier samenstellen en volgen, maar waar ook zorgverleners op discipline, locatie of op naam kunnen worden gezocht. Dankzij subsidie van het ministerie van VWS en UMC St Radboud kan dit nu worden uitgevoerd. Moderne ICT technieken zijn uitstekende hulpmiddelen om patiënten te ondersteunen. Want, zo benadrukt hij telkens, de patiënt moet centraal staan, de patiënt is leidend.

Esperanz, experts in kankerzorg, is ‘een organisatie voor oncologische zorg in de regio Noord-Holland midden’. Medisch directeur Aart van Bochove legt uit hoe deze samenwerking van drie ziekenhuizen in de praktijk werkt. Kankerspecialisten en – verpleegkundigen van Waterlandziekenhuis, het Westfriesgasthuis en het Zaans Medisch Centrum bundelen menskracht, kennis, ervaring en infrastructuur. Vanaf het begin is uit dit ook ‘webbased’ uitgevoerd, omdat is onderkend dat patiënten niet alleen online informatie willen, maar ook interactieve mogelijkheden gebruiken. Op wens van huisartsen wordt daar een soort track en trace aan toegevoegd, zodat zij kunnen volgen in welke fase van de behandeling hun patiënt is en niet pas op de hoogte worden gesteld van de stand van zaken als de patiënt al hoog en breed thuis is.

Na deze inleidingen start het eigenlijke debat. In het panel nemen behalve de twee inleiders zitting: mw Baardman, teammanager team keuze van het NPCF (Nederlandse Patiënten en Consumenten Federatie), dhr Nienhuis, voorzitter werkgroep E-health Nu (samenwerkingsverband Achmea, Menzis, KPN, Philips en TNO) en mw E. Maat, Projectleider ICT en EPD van het ministerie van VWS.

Op de vraag van de gespreksleider wat nog opgelost moet worden, wordt geconstateerd dat de zorgsector helaas nog wat conservatief is. Dit komt door regels en financiering, maar ook door onbekendheid. Het e-health aanbod door artsen ligt onder de 10%. Dit lijkt in tegenspraak met e-health voor de psychische zorg waar goede resultaten zijn. De reden hiervan is wellicht dat juist door de privacy en anonimiteit mensen hier zaken kunnen bespreken, die ze privé niet doen. Er is behoefte aan een zorgstelsel dat dit soort innovatieve maatregelen stimuleert.

De angst voor ‘overload’ door extra mogelijkheden van zorgverlening via internet, blijkt in de praktijk niet gestaafd. Zo zijn er ervaringen van verpleegkundigen die niet de hele dag bezig zijn met telefoontjes beantwoorden, maar op gezette tijden per dag e-mails beantwoorden. Zowel voor zorgvrager als verpleegkundige is dit overzichtelijker en rustiger.

De ervaringen rond ‘Parkinson’ tonen aan dat er juist een kostenreductie op gang komt. Er is gerichter en gestructureerder contact, waardoor op den duur minder contact nodig is.

Vanzelfsprekend ontstaat er een discussie over een gewenst keurmerk en veiligheid. De patiënt wil weten dat de dokter met wie hij/zij contact heeft ook daadwerkelijk een dokter is; de dokter wil het omgekeerde ook weten. Dit wordt geboden binnen een veilige privé omgeving, maar ook binnen de setting van een bekende website zoals van het Radboud of Esperanz. Het ministerie is voorstander van een standaardisering en uniformering. Realisering daarvan is echter lastig. Bovendien is e-health een evolutie, het gaat als het ware vanzelf verder zonder allerlei standaarden. Als de lijn is ‘de patiënt volgen’ , dan is er geen zorgstandaard nodig, het ontwikkelt zichzelf.

Met enige regelmaat komt een pleidooi voor openheid tussen beroepsgroepen. E-health brengt dat met zich mee, maar het is een omslag om de andere houding die hierbij nodig is te zien en op te volgen. Bovendien moeten er nog veel contacten worden gelegd. Zo is ‘Parkinson’ nog niet begonnen met de apothekers. Binnen afzienbare termijn komen er aanbevelingen mbt medicijnen. Ook is er binnen opleidingen veel meer aandacht nodig voor E-health; voor jongeren is dit niet altijd vanzelfsprekend en voor veel opleiders een nog onbekend fenomeen.

Chiel Bos herinnert aan zijn stelling van het begin: laat je niet afleiden door de discussie over veiligheid. Hij sluit af met de uitstekende marketing tool “hebt u het er onderling al over gehad?”

Bron: Annet van Betuw voor MedicalFacts

Bruggink Communicatie Support organiseert op maandagmiddag 28 juni 2010 een nationaal debat over: “Grenzen aan de solidariteit in de gezondheidszorg”.

Klik op de link voor meer informatie en om u aan te melden.

Nu marktwerking in de gezondheidszorg een feit is, moeten zorgaanbieders marktgerichter en klantgerichter opereren om te overleven en om de gunst van zorgverzekeraars en patiënten te winnen. De invoering van “marketing” is dan een logische stap, maar blijkt in de praktijk te moeilijk te zijn voor de zorgaanbieders.

Het Zorgmarketingplatform heeft in het najaar 2009 een onderzoek uitgevoerd naar de stand van zaken van marketing in de gezondheidszorg. Aan het onderzoek hebben 73 bestuurders en managers meegedaan van grote ziekenhuizen, verzorging- en verpleeghuizen, thuiszorgorganisaties en instellingen voor gehandicaptenzorg en geestelijke gezondheidszorg.

Uit het onderzoek blijkt dat vooral tijd, capaciteit, deskundigheid en geld ontbreken. Ook wordt in veel gevallen de noodzaak van marketing niet gevoeld. De top-5 van obstakels voor de invoering van marketing zijn volgens de geënquêteerde zorgmanagers:

1. Onvoldoende tijd en capaciteit (52%)

2. Onvoldoende marketingdeskundigheid (40%)

3. Marketingverantwoordelijkheid onduidelijk (37%)

4. Onvoldoende marketingbudget (36%)

5. Noodzaak wordt onvoldoende gevoeld (33%)

De drie belangrijkste marketingspeerpunten van zorgaanbieders zijn volgens het onderzoek:

1. Klanttevredenheid verhogen (48%)

2. Communicatie & PR versterken (42%)

3. Kwaliteit van dienstverlening verbeteren (40%)

Deze speerpunten staan al langer bovenaan de agenda van de Nederlandse zorgaanbieders en komen kort en krachtig neer op het Engelse gezegde “be good and tell it”.

De resultaten van het Zorgmarketing Onderzoek 2009 sluiten aan op de resultaten van het vorige onderzoek dat in 2007 is uitgevoerd. Ten opzichte van de situatie in 2007 lijkt het beeld in 2009 weinig veranderd te zijn, ondanks de toenemende marktwerking.

Bekijk het volledige artikel.

Bron: Zorgmarketingplatform

Tijdens de eHealth/WoHIT conferentie van 15-19 maart in Barcelona gaf Chris Flim namen de Nederlandse Vereniging voor eHealth (NVEH) een presentatie over het onderwerp “Patient Portals and eHealth Services, what’s working”.

Hij stelt dat er heel veel partijen met portals zijn gestart, maar dat de toekomst minder duidelijk is. Er zijn wel een aantal criteria die het succes van een portal mede bepalen: maatwerk, aansluiten bij daadwerkelijke behoeften en koppelingen naar andere portals. Mijn Esperanz, werd als goed voorbeeld genoemd.

Er ontstond discussie over het feit dat ondanks al deze goede initiatieven, Google toch de meest gebruikte zorgportal blijkt.

"Misschien een hogere plaats op Google kopen?", vroeg een Nederlandse deelnemer.

Commentaar uit de zaal: er is altijd een partij met een dikkere portemonnee! Liever een goede site met begrijpelijk taagebruik en gecertificeerde medische informatie.

Bron: World of Health IT 2010

Begin 2010 organiseerde Miatros vier veldbijeenkomsten voor de langdurige zorg. Medewerkers van onder meer het ministerie van VWS, CIZ en MEE Nederland bespraken de pakketmaatregel AWBZ en de ZZP’s met partijen die betrokken zijn bij de langdurige zorg, zoals gemeenten, instellingen voor langdurige zorg en patiëntenorganisaties. Via een actieve dialoog werden voor alle partijen beleidskeuzes en de gevolgen daarvan inzichtelijk.

De dialoog werd gevoerd rondom de ideeën over de terugkeer naar de kern van de langdurige zorg. Dit betekent goede zorg voor ouderen, chronisch zieken en gehandicapten.  Het tot stand brengen van deze visie vraagt de inzet van iedereen, van de professionals die zich dag in, dag uit inzetten om voor de cliënten te zorg, maar ook de inzet van anderen die werkzaam zijn bij aanbieders is noodzakelijk.

Bekijk hier een sfeerimpressie en de verdiepende films van de veldbijeenkomsten.

1. Sfeerimpressie
2. Zorg Zwaarte Pakketten (ZZP’s)
3. Pakketmaatregelen
4. Zorgpakketten + kleinschaligheid

Gezondheid 2.0 versterkt de positie van de patiënt en kan de zorg kwalitatief beter en efficiënter maken. De manier waarop de zorg is georganiseerd, en met name de financieringsstructuur, belemmert echter de verdere ontwikkeling van Gezondheid 2.0. Dat stelt de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) in het advies 'Gezondheid 2.0, U bent aan zet'.

De RVZ omschrijft Gezondheid 2.0 als het gebruik van sociale media via internet in de zorg waardoor patiënten meer betrokken worden bij hun eigen behandeling. Met andere woorden, Gezondheid 2.0 is participatie.

Voordelen van 2.0

In haar advies somt de RVZ een aantal voordelen op van Gezondheid 2.0. Zo leidt Gezondheid 2.0 tot beter geïnformeerde patiënten die zelf de regie nemen bij hun behandeling. Dat leidt zowel tot betere zorg als kostenbesparingen.

Belemmering van 2.0

Echter, zo stelt de RVZ, de huidige organisatie- en met name financieringsstructuur van de zorg belemmert de voortgang van Gezondheid 2.0. Het is aan de overheid om deze ‘perverse prikkels’ te verwijderen en ervoor te zorgen dat innovaties financieel beloond worden.
Maar ook de zorgverzekeraars kunnen volgens de RVZ een stimulerende rol spelen bij het benutten van de mogelijkheden die Gezondheid 2.0 biedt. Zijn kunnen bijvoorbeeld in hun contracten met zorgaanbieders opnemen dat gebruikgemaakt moet worden van de mogelijkheden van Gezondheid 2.0.

Bedreigingen

Er kleven ook mogelijke nadelen aan Gezondheid 2.0. Een gevaar is dat de patiënt op internet de verkeerde informatie krijgt. Zorgaanbieders kunnen dit ondervangen door hun patiënten te vertellen waar ze betrouwbare informatie kunnen vinden, of door die informatie zelf aan te bieden op hun website.

‘Digitale kloof’

Een ander gevaar is het ontstaan van een ‘digitale kloof’ tussen patiënten die wel weten om te gaan met de mogelijkheden van Gezondheid 2.0 en patiënten die hun weg op internet niet kunnen vinden. Het is aan de overheid, aldus de RVZ, om ervoor te zorgen dat deze kloof zo klein mogelijk is.

(Bron: ICTzorg, 23 februari 2010)

De komende jaren zal in de oncologische praktijk een ingrijpende verandering plaatsvinden in het DBC-systeem (Diagnose-Behandel-Combinatie). Het project DOT, DBC’s Op weg naar Transparantie, is gepland per 1 januari 2011 en houdt in dat ziekenhuizen hun administratieve systemen en praktijk zo moeten inrichten dat zij de behandeling en kosten inzichtelijk kunnen maken. Daarvoor zijn aanpassingen in ICT-systemen en medische registratie noodzakelijk. Met het ondersteuningsproject Oncologie en Praktijk wil sanofi-aventis een service verlenen, die de zorgprofessional (arts, verpleegkundige, manager, apotheker of zorgverzekeraar) in staat stelt de nieuwe overheidseisen door te voeren.

Informatie over het onderwerp wordt momenteel verspreid aangeboden. Sanofi-aventis brengt relevante informatie bij elkaar en biedt deze aan op www.oncologieenpraktijk.nl. De onderwerpen die aan bod komen zijn: organisatie van de oncologische praktijk, kwaliteitseisen, financieringsvraagstukken, onderzoek en wet- en regelgeving. Daarnaast kunnen er themabijeenkomsten worden aangevraagd, die door experts worden verzorgd, o.a. Floriaan van Bemmelen, deskundige op het gebied van project DOT en praktijkvoering. “We bieden met deze service een handreiking aan de oncologische professionals in een tijd van systeemveranderingen en toenemende marktwerking. Zo kunnen speerpunten in hun beleid en patiëntenzorg meer ruimte krijgen”, aldus van Bemmelen.

Dat er behoefte is aan een dergelijke ondersteuning blijkt uit recent onderzoek van de VVvA, de ledenorganisatie van artsen, over bekendheid met de nieuwe bekostigingssystemen onder 1400 artsen. Daaruit bleek dat 62% van de ondervraagde zorgprofessionals aangeeft niet zo bekend te zijn met de invoering van de nieuwe bekostigingssystematiek¹. De nieuwe integrale bekostiging en registratie moet uiteindelijk leiden tot een efficiëntere bekostiging en de opzet van ketenzorg in de praktijk.

Sanofi-aventis is één van de eerste farmaceutische bedrijven die dergelijke services biedt aan zorgprofessionals. Services die gericht zijn op de verbetering van de totale zorg voor patiënten. Sanofi-aventis wil een partner zijn in de zorg voor (oncologische) patiënten in Nederland.(bron: Medicalfacts.nl)

96,77% toont wachttijden, slechts 6,45% geeft ook doorlooptijden weer op de website. Nog geen kwart van de ziekenhuiswebsites biedt informatie in een vreemde taal. De gemiddelde overall score ligt op iets meer dan 40%.

De Zorgwebmonitor is een kwantitatief onderzoek naar de webprestaties van ziekenhuisorganisaties in Nederland. Hierbij wordt bij ziekenhuisorganisaties onderzocht welke onderdelen zij op de website hebben staan.

“Hoewel sommige resultaten bemoedigend zijn, blijken veel zaken nog niet aanwezig of op orde”, meldt het onderzoek. “De gemiddelde score op een thema is meestal minder dan 50%. Dit is erg laag. Een score van 100% is niet nodig en wellicht irreëel, maar 50% is bedroevend laag en ontoereikend.” Er zijn ook ziekenhuiswebsites die een zeer goede beoordeling hebben ontvangen, het Albert Schweitzer ziekenhuis voert dit jaar de ranglijst aan.

De meest opvallende scores per thema zijn: Gebruiksvriendelijkheid, score ruim 60%, technische performance, score beneden 30%, e-dienstverlening en Transparantie, score net boven 50%, centraal stellen patiënt, score net boven 40%.

De ranglijst inclusief een doorkijk in de thema’s en de rapportage van 2009 is via www.zorgwebmonitor.nl te vinden. Miatros ondersteunt ziekenhuizen met de Miatros ziekenhuis webscan.

Bron: www.ictzorg.com

Naar aanleiding van de lancering van Wie is mijn Arts zijn er in de pers artikelen over verschenen. Er stond een artikel in de Telegraaf en in de nieuwsbrief van NVZ (Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen) is er een stukje aan gewijd.

Het beheer en de redactie van wieismijnarts.nl is in handen van Miatros. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de manager van wieismijnarts.nl, Leo Birza, 070-7118980, leo@miatros.nl.